30 juli - 20 augustus 2000

Licht en ruimte boven de poolcirkel

"Een laagstaande zon boven een uitgestrekte wildernis, licht en wolken strijden om de hemeltroon, het vuur ritselt door een stapel verdroogde dwergberken, bekers koffie staan dampend tussen de weer levend geworden belevenissen van vandaag. De overweldigende natuur van boven de poolcirkel ervaart men het meest intensief wanneer men er in ondergedompeld is, ver van alles ... In drie meerdaagse trektochten willen wij graag onze definitie van het noordelijk gevoel met u delen."

Hiermee begint de aankondiging van deze reis in de SNP-brochure Avontuurlijke Voettochten 2000. Het is inderdaad indrukwekkend om de stilte en rust van deze delen van Noorwegen en Zweden al wandelend te ervaren. Geniet daarbij van het natuurschoon overdag en van de mooie zonsondergangen 's avonds al dan niet bij een kampvuur genietend van een biertje van 2,8 of 3,5 % alcohol (!). De muggen waren in grote getalen afwezig, zodat de muggennetjes niet echt nodig waren. Helaas kon de regenkleding evenals de gamaschen niet altijd in de rugzak blijven. Zeker in Zweden was het erg zompig, ondanks de planken die op de meest drassige gedeelten neergelegd waren.

Maar voordat het zover was ... begonnen we met een vliegreis van Amsterdam via Stockholm en Oslo naar Bodö, alwaar we opgewacht werden door ons reisleidersstel Mathiska Lont en Eric Isriff (kok/chauffeur). Na ons geïnstalleerd te hebben in het pension en het diner verorberd te hebben, rijden we naar 's werelds sterkste mælstrom, Saltstraumen. Door het rustige weer zijn de kolken niet zo spectaculair.

De volgende ochtend maken we een rustige overtocht naar de Lofoten en komen aan in Moskenes. Vandaar met ons busje met aanhanger door naar de camping in Å. 's Middags wandelen we om het meer en de dag daarna bij Munkebu. Zowel de Lofoten als de Vesterålen zijn eilandengroepen waarin de visserij een centrale rol speelt. De vissen worden op stellages gedroogd en belanden overal ter wereld als stokvis. Naast de visserij is het toerisme ook een belangrijke bron van inkomsten. De oude vissershuisjes (rorbuer) worden nu gebruikt als accomodatie voor de toeristen. Onze chauffeur zet ons af bij Napp en we wandelen naar Nusfjord en overnachten, inderdaad, in een rorbu.

Na deze unieke ervaring gaan we op weg naar de Vesterålen. Onderweg stoppen we in Kabelvåg voor een bezoek aan het Lofotenmuseum met een aantal 18e en 19e eeuwse vissershuizen en een reconstructie van een 16e/17e eeuws boothuis. We overnachten op een camping bij Andenes, waar we een dag later op walvissafari gaan. 's Middags maken we een overtocht naar Senja en kamperen in Hyttekroa. De volgende dag maken we de zwaarste wandeling van de hele reis, waarbij we de eerste rendieren scoren en moeten de schoenen 's avonds drogen bij het kampvuur.

Via Narvik rijden we de bergen in naar het punt waar de weg ophoudt en de regen steeds erger wordt. We nuttigen daar, heel knus onder het zeil een vervroegde avondmaaltijd en beginnen aan onze eerste trektocht. De overnachting zal plaatsvinden na 7 km in de onbemande hut Gautelishytte. Deze hut heeft 13 bedden en als wij met onze groep als wij met onze groep van 14 arriveren, zijn er slechts 22 personen in de hut aanwezig. Dat wordt dus behoorlijk inschikken, maar het lukt om de nacht er door te brengen. De volgende dag staan we vroeg op en na een lekker bord havermout gaan op weg naar Hukejaure. Deze hut is wat groter en minder druk, dus plaats genoeg. De dag erna de laatste dag van deze trekking en bij de hut van Sitasjaure worden we verwelkomd door onze kok/chauffeur, die een lekkere maaltijd voor ons heeft bereid met als toetje: flensjes.

We verplaatsen ons naar het fjällstation Saltoluokta. Saltoluokta is voor ons het beginpunt van de Kungsleden. Dit lange afstandspad loopt van Abisko naar Hemavan en is zo'n 450 km lang. Wij overbruggen een afstand van 77 km naar Kvikkjokk via Sitojaure, Aktse en Pårte. Hiervan worden zo'n 7 km per boot gedaan. Wederom komen we rendieren tegen, eentje zelfs heel dicht bij, omdat de wind voor ons gunstig stond. Helaas heb je op zo'n moment je camera niet paraat! 's Avonds bewonderen we mooie wolkenluchten. In de hutten merk je dat het al wat eerder donker begint te worden, het is tenslotte ook al half augustus. Van Kvikkjokk is het 20 minuten rijden naar de camping in Årrenjarka, waar we twee nachten blijven. De volgende dag gaan we, ter afwisseling, kanoën in Kvikkjokk.

We verplaatsen ons via Jokkmokk, alwaar we het Samenmuseum Ajtte bezoeken en souvenirs kopen, naar een wildkampeerplek langs de Silvervågen, waarbij we een eland scoren en natuurlijk weer rendieren. Dat doen we de volgende dag ook. In Mavas genieten wij van de regen op onze rustdag. Veel activiteit, behoudens een kleine wandeling, is er dan ook niet te bespeuren, behalve dan een dronken Zweed die ons een of andere stinkvis wil laten proeven, maar wij wachten op verse vissen als diner! Na een boottocht van 11 km lopen we de volgende dag naar Coarvihytte. Vandaar is het met een busje nog zo'n 25 minuten naar de camping bij Sulitjelma. Vanaf hier maken we een gletsjertocht. Helaas mogen we deze in de mist bewonderen. De laatste dag is nooit de meest boeiende van de reis. Met het busje naar het vliegveld van Bodö en vandaar via Oslo naar Amsterdam ... en naar huis.