17 april - 1 mei 2003

Onontdekt wandelparadijs

"Ongeveer 500 kilometer ten westen van de Afrikaanse kust, ter hoogte van Senegal ligt deze eilandengroep van 9 bewoonde en enkele onbewoonde eilanden. Deze voormalige Portugese kolonie is sinds 1975 een zelfstandige republiek, na een vier eeuwen durende koloniale verheersing door Portugal."

Kaapverdië is onderverdeeld in de Bovenwindse Eilanden (Santo Antão, Saõ Vicente, Saõ Nicolau, Sal en Boavista) en de Benendenwindse Eilanden (Brava, Fogo, Santiago en Maio). Tijdens deze reis doen we de eilanden Sal, Fogo, Saõ Nicolau, Saõ Vicente en Santo Antão aan. Van Santiago zien we alleen de luchthaven als overstapplaats van Sal naar Fogo.

Omdat de internationale luchthaven op Sal ligt, begint de kennismaking met Kaapverdië dan ook op dit eiland. We zijn er al snel achter dat hier niet veel te beleven is, tenminste niet voor wandelaars. Santa Maria, de plaats waar we verblijven, biedt echter wel het een en ander voor de zon, zee, strand en watersportaanbidder, maar verder ... het eiland is op een verdwaalde berg na zo plat als een dubbeltje en droog. Het is gewoon een woestijn. Gelukkig vertrekken we de volgende dag naar Fogo, ons eerste wandeleiland. Met een overstap in Santiago komen we in de loop van de middag aan op de luchthaven van Fogo. Hierna volgt een busrit naar ons verblijf aan de voet van de grote krater. Onderweg maken we alvast kennis met deze vulkaan middels een fotostop. We overnachten de komende dagen in Pousada Pedra Brabo, een uit lavastenen opgebouwde accomodatie. Hoewel Fogo een en al lava is, worden hier wel druiven geteeld en deze Fogo wijn smaakt dan ook prima. Tijdens en na het eten maken we kennis met de lokale musici die voor ons zingen en spelen.

De volgende ochtend begint het dan toch echt: deze eerste wandeling voert ons vanuit de accomodatie naar de kleine krater, zo kunnen we een beetje wennen aan de hoogte, temperatuur, ondergrond en de medegroepsgenoten. In feite is dit de inloopwandeling voor de volgende dag: de grote krater, een klim van zo'n 1200 meter met af en toe zeer steile stukken, maar bovenop wordt je beloond met een schitterend uitzicht en is het ook aangenaam vertoeven. Hierna volgt de afdeling via een gruishelling en de terugweg via het dorpje waar blijkt hoe groot de gezinnen zijn en dat ze met heel weinig moeten rondkomen. 's Avonds verzamelen de lokale musici zich bij een barretje in het dorp en kunnen we wederom genieten van de Kaapverdiaanse muziek. De volgende dag gaan we met een chartervliegtuig naar São Nicolau. Hier overnachten we, verdeeld over twee pensions, in Ribeira Grande en eten we in restaurant Bela Sombra.

We wandelen via groen beboste hellingen naar de top van de Monte Gordo vulkaan, door de groene oase bij Faja de Baixo en over een bergweg bij Cachacao. De laatste ochtend neem ik de tijd om vanaf een bankje op het dorpsplein de lokale bevolking te observeren (je komt tenslotte niet alleen maar om te wandelen). Na een stevige ochtendwandeling vertrekken we 's middags naar São Vicente. We overnachten in hotel Chez Loutcha in Mindelo, alwaar we 's ochtends al vroeg per boot vertrekken naar Santo Antão, ons laatste wandeleiland. Na de overtocht doen we eerst lunchinkopen en worden afgezet bij Corda, alwaar we naar Coculi lopen. Vandaar gaan we met de taxi naar ons pension in Ponta do Sol. De volgende dag besluit ik om niet mee te lopen, omdat ik ook het dorpsleven, met name in het haventje, wil aanschouwen. Ik heb al snel door dat ik daar geen spijt van hoef te hebben, want er is volop leven bij de haven: de mannen zijn druk met de visvangst en de vrouwen met het binnendragen van zakken meel, die aangeleverd worden door een aantal vrachtwagens.

En dan de volgende ochtend: de laatste officiële wandeling, zoveel mogelijk langs de kust en maar kijken hoever we komen, want we lopen dezelfde weg terug. Het is zondag en dit is te zien, de mensen zien er keurig gekleed uit en op sommige plaatsen wordt gezamelijk muziek gemaakt, waar wij ook van mee mogen genieten. Kortom, wederom een schitterende wandeling.

Het moment is gekomen om afscheid te nemen van dit eiland. We gaan met de boot terug naar São Vicente en moeten de rest van de dag doorbrengen in Mindelo. Dit valt niet mee, maar we slaan ons er doorheen. De ochtend er na vertrekken we al vroeg met het vliegtuig naar Sal, alwaar we nog bijna twee dagen moeten doorbrengen. Beide dagen kunnen we toch nog wandelen, dankzij de reisleider die een paar facultatieve tochten heeft uitgezet. 's Nachts vliegen we terug naar Nederland en kijken we terug op een leuke, gezellige en indrukwekkende vakantie.