Veel brem, eikenhout, varens en stenen. Wat er zo bijzonder is aan Bretagne en wat het zo ideaal maakt voor het houden van vakantie, is zijn onbedorven natuur en zijn interessante geschiedenis. Bretagne heeft een geschiedenis die terug gaat tot de prehistorie: overal nog zijn de overblijfselen uit deze periode te zien (menhirs, dolmens enz.).

Later waren het de Kelten met hun Druïden die er hun toevlucht zochten en er hun stempel op drukten. Het Keltische bloed verloochent zich niet. De oude tradities zijn nog springlevend, getuige de taal, de muziek en de mystiek. De taal, het Bretons, is nauw verwant aan het Iers en wordt nog steeds door meer dan 250.000 mensen gesproken (naast het Frans). De muziek met doedelzak, oude herdersfluiten en ook accordeon wordt nog heel veel gespeeld, waarbij jong en oud in een cirkel danst en door één of meerderen in 't Bretons wordt gezongen. Het mystieke is nog steeds zeer sterk te voelen in de atmosfeer en de vele legendes. Armor, het land van de zee, is nooit ver weg.

In dit Bretonse land hebben wij een deel van de GR34 gevolgd tussen Paimpol en Lannion. Al wandelend langs dit stuk van de Bretonse kust over de "sentiers des douaniers", wordt het ook duidelijk waarom dit traject "Côte de Granite Rose" (roze granietkust) wordt genoemd: rotsen, soms in bizarre vormen, gekleurd in alle varianten tussen wit, rood, bruin en zwart. Ook de lichtval heeft invloed op de kleur van de rotsformaties. De GR34 slingert langs diepe rivierarmen, fraaie baaien met gele zandstranden en prachtige haventjes. Door de grote verschillen tussen eb en vloed (tot zo'n 13 meter) loop je de ene keer over het strand en de andere keer over de hoge begroeide kliffen, onderweg diverse bloemrijke dorpjes passerend.